Zostaliście sobie przeznaczeni i jako jedność będziecie trwać na wieki.
Będziecie razem, kiedy białe skrzydła śmierci rozproszą wasze dni.
Tak, będziecie razem, nawet w cichej pamięci Boga.
Lecz pozwólcie, aby była też przestrzeń w Waszej wspólnocie,
I pozwólcie, aby wiatr niebios tańczył miedzy Wami.
Kochajcie się, ale nie twórzcie z miłości kajdan.
Niech miłość będzie jak poruszający się ocean pomiędzy brzegami Waszych dusz.
Napełniajcie swoje czary napojem, ale nie pijcie tylko z jednej z nich.
Dzielcie się pomiędzy sobą chlebem, ale nie jedzcie z tej samej kromki.
Śpiewajcie i tańczcie razem, cieszcie się, ale pozwólcie, aby każdy z Was stał osobno,
Jak struny lutni, które są osobno, lecz drżą razem do tej samej muzyki.
Oddajcie swoje serca w opiekę, ale nie sobie nawzajem,
Ponieważ tylko ręka życia może je pomieścić.
I stójcie razem, a jednak nie za blisko siebie:
Ponieważ kolumny świątyni, które podpierają ten sam strop stoją oddzielnie.
Tak jak dąb i cyprys, które nie rosną w swoich cieniach.
W dniu tak uroczystym, w dniu Twojego święta,
składam Ci życzenia, o Tobie pamiętam.
By życie Twe było kwiatami usłane,
tak piękne i czyste jak letni poranek.
Mówi się że w życiu piękne są tylko chwile,
lecz życie to też tylko chwila.
Życzę ci, aby była piękna jak kwiat,
odradzała się ciągle na nowo, jak na wiosnę świat.
Życzliwych serc wokoło,
by żyło Ci się wesoło,
a w twym sercu
miłość, wiara i nadzieja
wiernie przy Tobie niech trwają
i nigdy cię nie opuszczają.