Dla wojaków

Ja nie pierwszy jestem w wojsku,
Ty nie pierwsza jesteś sama.
Lecz pamiętaj moja mała,
coś przed wojskiem przyrzekała.

Każda kocha, gdy jesteś przy niej,
gdy odejdziesz innego już ma.
Nigdy nie wierz przed wojskiem dziewczynie,
bo po wojsku i tak zostaniesz sam.

Było piękno było miło, lecz nas wojsko rozłączyło.
Do jednostki przyjechałem, a o Tobie wciąż myślałem.
Bo tak myślę wciąż o Tobie, myślę że nie zdradzisz mnie,
bo ja wezmę swój pistolet i przestrzelę serce swe.
Bo ja Cię kocham ma miła, ja nad życie kocham Cię.
Twoja miłość jest tym dla mnie czym dla życia chleb się zwie.

Sześć tygodni - okres krótki, a ja tyle już bez wódki.
Tyle czasu mnie szkolili, do przysięgi sposobili.
Więc przyjeżdżaj autobusem z rozpuszczonym spirytusem,
lub z królewską beczką piwa, bo mi cyfra łeb rozrywa.

Człowiek mając 18 lat,
Musi opuścić wspaniały świat.
Musi zostawić dziewczyny dłoń,
I chwycić za przeklętą broń.

Już niedługo mundur zrzucę
i do Ciebie miła wrócę.

Serce matki we mnie bije,
krew ojcowska we mnie płynie.
Wyście życie mi to dali,
na mężczyznę wychowali.
Armia mało wojska miała,
no i syna Wam zabrała.
Tak, więc wyruszajcie w drogę,
bo doczekać się nie mogę.

Chociaż jesteś daleko ode mnie
a życie jest smutne i złe,
pamiętaj, że myślę o Tobie,
i pozdrowienia w mundurze Ci ślę.

Już niedługo mnie zobaczysz, jeszcze tylko parę dni.
To ze szczęścia się rozpłaczesz, a ja wytrę Twoje łzy.